دنیای قشقایی

بدبخت ملت و قومی که تاریخ خود را نداند ، تیره بخت تر از آن ملت و قومی است که علاقمند به دانستن تاریخ خود نباشد و شوربخت تر از همه ملت و قومی است که تاریخ خود را به ریشخند بگیرد .

نگاهی به پیشینه ایل قشقایی در تاریخ ایران زمین -3
نویسنده : نوروز دّرداری(فولادی) - ساعت ٧:۱٩ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۳/٢٦
 

پس از قتل ناصرالدین شاه ، سهراب خان و داراب خان که از سران مشهور ایل قشقایی بودند هر از گاهی به قوای انگلیسی مستقر در جنوب ایران شبیخون زده و تلفات غیر قابل جبرانی به آنان وارد می ساختند .

 محمد علی خان به علم و دانش به خصوص عرفان علاقمند بود وی بامیرزا شفیع وصال شیرازی ارتباط صمیمانه داشت. قبرشیخ اقطع در پیر بناب توسط ایشان ساخته شده است .کشته شدن دو پسرش مرتضی قلی خان و مصطفی قلی خان موجب مرگ وی در1268 میشود و در پائین قبر مرادش شیخ اقطع مدفون است.

 بعد از مرگ محمد علی خان ، ایلخانی قشقائی به سلطان محمد خان پسر محمد قلیخان واگذار میگردد. دوره وی مصادف با خشکسالی شدید و قحطی بود. ایل تلفات بسیاری را متحمل شد . محمد خان از ایلخانان مقتدر قشقائی بود.

فارسنامه ناصری در باره وی چنین می نویسد:

مادر دهر مانند نزاید و ابناء زمان برای خدمتش نشاید و در درستکاری رایت افراشت و در راستگوئی مانند نداشت. تا در قید حیات بود نام دزدی را کسی در فارس نشنید و طریقه ناهنجاری از ایلات کس ندید. وی در سال 1224 متولد و در سال هزار دویست شصت و هشت به منصب ایلخان فارس قرین مباهات گردید.و ی بعلت اختلافاتی که با برادر زاده های خود سهراب خان و داراب خان فرزندان مصطفی قلیخان سردار را مزاحم خویش در امر ایلخانی گری ایل و مدعی تصاحب قسمتی از اموال و املاک بیکران خود ، بعنوان وارث پدر خویش می دانسته و آنها را تعقیب می نمود که دستگیرشان سازد. ماذون شاعر قشقائی شعر زیبائی در این باره دارد. 


 
 
- دولت های همسایه قوم باستانی قشقایی
نویسنده : نوروز دّرداری(فولادی) - ساعت ۸:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۳/۱۳
 

در نوشتارهای پیشین اشاره کردیم که قوم قشقایی در آناتولی(ترکیه) با دو قوم و یا دولت همجوار و هم نشین بود. یکی حاطی و دیگری هیتی بود. حاطی ها را معرفی کردیم و در این بخش به معرقی شاهان هیتی که بخش عظیمی از تاریخ قوم قشقا در وصیت نامه های آنان درج شده است، می پردازم:

پایه‌گذاری پادشاهی هیتّی (دوره پادشاهی کهن)

ورود «هیتّی‌ها» در حدودسال 2000 پیش از میلاد به این سرزمین در آسیای صغیر مرکزی صورت گرفته است؛ اما قبل از مهاجرت این قوم، قوم حاطی‌ها در همین دیارمستقر بوده و زندگی می‌کرده‌اند.

«هیتّی‌ها» پس از ورود به این مناطق و آمیزش با حاطی‌ها، به‌تدریج فرهنگ «حاطّی‌ها» را پذیرفتند. ولی بعد از چند قرن که هیتی ها قدرتمند شدند توانستند بر حاطی ها غلبه نموده و فرمانروایی آن را به دست گیرند، وارث فرهنگ «حاطی ها» شدندو تا سال 1200 پیش از میلاد حاکم این سرزمین ها بودندو تنها هنگامی که از (اتحادیه قبایل ساکن این دیار که یکی از آنان قوم قشقا بود) شکست خوردند، حکومت خود را در آسیای ضغیر از دست دادند. [1]

آثار تاریخی به دست آمده در گل‌تپه ترکیه نشان می‌دهد که اقوام آریایی هیتّی در زمانی نزدیک به 250 تا 300 سال پیش از پایه‌گذاری دولت هیتّی وارداین سرزمین‌ها درآسیای صغیر شده بودند و تنها پس از یک اقامت چند صد ساله‌ در فاصله‌ی سال‌های 1800-1750 پیش از میلاد،توانستند بر ساکنین محلی این مناطق غلبه کرده و یک دولت به نام دولت هیتّی را پایه‌گذاری کردند. [2]           


 
 
Tent schools in Iran
نویسنده : نوروز دّرداری(فولادی) - ساعت ۱۱:۳۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۳/۱۱
 

The tent school system in south and south-west of Iran among Qashqa’i has now operated for over 50years, and has successfully educated several generations of nomadic children. The Qashqa’i (there are 6large tribes and they number 250’000 [CENESTA 2003]) migrate seasonally and in groups of householdsbetween summer and winter territories and people move little during these seasons

 [Shahbazi 2006].


 
 
پژوهشی در مدارس عشایری-3
نویسنده : نوروز دّرداری(فولادی) - ساعت ٧:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۳/۳
 

نظام اقتصادی ایران و فعالیت های اصل چهار

اقتصاد ایران در سالهای بعد از جنگ دوم‏ جهانی شدیدا به کشاورزی و دامداری متکی بود. حدود 80 درصد مردم در روستاها زندگی می‏کردند. شغل اصلی آنها کشاورزی و مشاغل وابسته به‏ کشاورزی بود.در آن دوران اقتصاد کشور در«دام‏ تعادل فقر»قرار داشت،بدین معنی که‏ سرمایه‏گذاری در کشاورزی و صنعت بسیار ناچیز و بازدهی تولید در هر بخش نسبتا پایین بود. روش‏های تولیدی و فعالیت‏های رایج کشاورزی‏ سنتی بود.مثلا زراعت به نیروی انسان و چهارپایان متکی بود و از ماشین‏آلات در کشاورزی‏ استفاده نمی‏شد.همین‏طور به لحاظ استفاده از بذرهای بومی و شخم توسط چهارپایان،عدم‏ آشنایی با بذر مرغوب و با روش‏های نوین‏ کشاورزی،بازدهی محصولات کشاورزی در سطح‏ هکتار ناچیز بود.در شرایط خوب از هر تخم بذر 30 تخم محصول برداشت می‏شد که بسیار پایین‏ بود.در بسیاری از شهرها آب سالم وجود نداشت. فاضلاب هدر می‏رفت و وارد آب آشامیدنی‏ می‏شد.انواع امراض شایع بود.همین‏طور نسل‏ حیوانات بومی کشور مانند مرغ،گاو،گوسفند و الاغ همه تحلیل رفته بودند.مقدار تخم‏گذاری‏ مرغ و شیردهی بز و گاو و گوشت‏دهی گوسفند،گاو و بزهای بومی به‏طور متوسط ناچیز بود.به همین‏ لحاظ برنامه تقویت بنیان کشاورزی ایران برای‏ اصل چهار از اهمیت و توجه خاصی برخوردار شد.