دنیای قشقایی

بدبخت ملت و قومی که تاریخ خود را نداند ، تیره بخت تر از آن ملت و قومی است که علاقمند به دانستن تاریخ خود نباشد و شوربخت تر از همه ملت و قومی است که تاریخ خود را به ریشخند بگیرد .

مروری بر خاستگاه اولیه ترکان -2
نویسنده : نوروز دّرداری(فولادی) - ساعت ٦:۱٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٧/٢٠
 

آتیلا در اواخر سلطنت خود، در غرب و شرق اروپا شکستهایی خورد و ناگزیر شد به سواحل دریای سیاه بازگردد. امپراتوری “هون ها»با مرگ آتیلا در 453 میلادی از هم پاشیده شد. گروههایی از آنها به استپهای روسیه بازگشتند و گروههایی در اروپا ماندند و به اتحادیه هایی چون بلغار و آوار پیوستند. قبایلی چون قوتریغور / قوتوریغور و اوتورغور /اوتریغور / اوتریگور ، که در شمال دریای سیاه مانده بودند، بر اثر تحریکات دو امپراتوری روم غربی و شرقی ، درگیر جنگهایی با هم شدند که تا نیمة دوم قرن ششم میلادی ادامه یافت ، تا اینکه قومی به نام «آوار» آن دو امپراتوری را شکست داد و مرغزاران روس را تصرف کرد. این حمله عکس العمل ظهور «توـ کیو»ها یا “ترک ها»ی تاریخی در آسیای شمالی بود .[1]

   


 
 
مروری بر خاستگاه اولیه ترکان - 1
نویسنده : نوروز دّرداری(فولادی) - ساعت ٧:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٧/٥
 

قوم قشقایی، مردمی ترک‌زبان هستند، و قرن‌هاست که بخشی از آنان در جنوب ایران‌زمین در استان‌های اصفهان، فارس، بوشهر و کوهگیلویه و بویراحمد و خوزستان در دامنه‌های کوه‌های دنا و زردکوه تا کناره‌های خلیج فارس به زندگی عشایری اشتغال دارند. گروه کثیری از آنان نیز در استان‌های مختلف کشور شهرنشین و ساکن شده‌اند. از آن جا که منشأ اصلی آن در سرزمین‌ها ترک‌نشین باستانی بوده است، مروری بر خاستگاه‌های اولیه این اقوام، به ما کمک خواهد کرد که از سابقه تاریخی و نقل و انتقالات این اقوام آگاهی‌هایی به دست آوریم.

مورّخان غربی با استناد به منابع بسیار قدیمی چینی، کوه‌های آلتای را میهن نخستین «ترک‌ها» دانسته‌اند در حالی که، بعضی مورّخان، منطقه‌ای بین کوه‌های آلتای و دشت‌های قرقیز، یا جنوب غربی دریاچه‌ی بایکال را به عنوان میهن اولیه‌ی «ترک‌ها» ذکر کرده‌اند. آلتای؛ رشته‌کوهی است در آسیای مرکزی و بین کشورهای مغولستان، روسیه، چین و قزاقستان که سرچشمه‌ی رودهای ایرتیش و اوبی نیز است. بعضی از زبان‌شناسان، مشرق آلتای یا شرق و غرب کوه‌های خینگان یا دو طرف طول شرقی 90 درجه را خاستگاه «ترک‌ها» ذکر کرده‌اند.